Zonder Wrijving geen glans

door Joyce Augustyns

Ik heb een exemplaar van dit boek van de auteur gekregen in ruil voor een eerlijke recensie.

Ik heb dit boek gelezen vóór Ooit moeten we kleur bekennen van Joyce Augustyns, wat eigenlijk de 'prequel' is. De boeken kunnen ook zonder probleem apart gelezen worden.

In Zonder wrijving geen glans worden we terug in het leven van Delphine Rousseau ondergedompeld. We ontdekken dat ze ondertussen met de knappe Vincent samenwoont, dat ze nog steeds een goede band heeft met haar 'schoonzus' en onderzoeksrechter Annabel en dat ze ondertussen al 2 jaar werkt als forensisch pathologe aan de dienst gerechtelijke geneeskunde aan het UZ Leuven.

Al snel blijkt dat Delphine moeite heeft om de traumatische gebeurtenissen uit het verleden te verwerken. Ze kampt met hevige nachtmerries en angstaanvallen. Gelukkig wordt ze door de juiste mensen omringd om er goed mee om te kunnen gaan. Haar leven wordt echter opnieuw op z'n kop gezet wanneer er een lijk gevonden wordt op het terrein van een oud weeshuis. Het werd ontdekt omdat Vincent het gebouw aan het renoveren is om het om te bouwen tot een ontmoetingsplek voor zijn vzw. En het blijft niet bij dat ene lichaam…

Ook dit keer is Delphine geïntrigeerd door het onderzoek en probeert ze zelf linken te leggen tussen de moorden.

Ook dit verhaal heeft dezelfde opbouw als Joyce's debuut Ooit moeten we kleur bekennen. In het begin bouwt het verhaal langzaam op zodat de lezer de kans krijgt om alle personages te leren kennen, alsook Delphines situatie. Naarmate het verhaal vordert, neemt ook de leessnelheid toe omdat je toch te weten wil komen wat er staat te gebeuren! Alle personages zijn goed opgebouwd en hebben elk hun belangrijke rol in het verhaal.

Het lettertype is aangenaam om te lezen en ik wil ook opmerken dat de meeste pagina's met een punt eindigen, iets wat ik heel aangenaam vind om te lezen!

In tegenstelling tot Ooit moeten we kleur bekennen zijn de plot-twists in dit boek beter naar mijn mening. Ook het level van moeilijkheid om uit een probleem te komen ligt nu iets hoger dan in het debuut, wat ik in die recensie aangeef als klein minpunt.

Als student Healthcare Management moet ik zeggen dat ik aangenaam verrast was door het goede gebruik van medische terminologie en het feit dat enkele medische processen uitgebreid toegelicht worden, zoals de ontbinding van een lichaam of hoe insuline in het lichaam werkt. Hierin ligt ook een beetje het verschil met het eerste boek. In Zonder wrijving geen glans ligt de nadruk meer op het medische aspect, wat ik ook een pluspunt vind. Ook Maya de medisch secretaresse van de dienst wist mijn hart weer te veroveren met haar geweldige efficiëntie! Ook een 'chefs kiss' voor de cover, echt mooi gedaan.

Ook in dit boek kon ik me goed oriënteren in de verschillende plaatsen die besproken werden. Omdat ik dit boek gelezen heb vóór Ooit moeten we kleur bekennen wist ik bijvoorbeeld niet met zekerheid dat Vincent's appartement aan de Vaart gelegen was (iets wat in boek 1 snel ter toegelicht wordt). De beschrijving in boek 2 leidde me in mijn hoofd rechtstreeks naar de mooie Vaartkom in Leuven met de oude brouwerij. Blijkt dat ook juist de plek te zijn die de auteur in gedachten had :).

Dus, ook dit boek wist me te overtuigen. De schrijfstijl is niet literair, maar als je op zoek bent naar een spannend, maar tegelijkertijd toch ontspannend boek met de nodige portie feel-good, dan ben je hier aan het juiste adres. Denk er wel aan dat de medische uitleg soms redelijk grafisch kan zijn. Als dit je niet zo aanspreekt, is het misschien een mindere aanrader. 3,5 sterren voor mij!

Ik sluit graag af met een mooie quote uit het boek die me is bijgebleven: 'Wat achter ons ligt is zoveel minder belangrijk dan wat voor ons staat.